A vegetarian walks into a steakhouse…

** English below **

Toen ik van ‘ik kook niet langer met vlees en vis’ naar ‘ik eet vanaf nu geen vlees en vis meer’ ging vond mijn partner dat om meerdere reden niet zo leuk. Eén van die redenen was dat we niet langer samen naar restaurant Broadway in Utrecht konden, zijn (en voorheen ook mijn) favoriete American Steakhouse. Toen ik liet doorschemeren dat ik zo veganistisch mogelijk wilde gaan eten laaide er weer een discussie op over de beperking die ik hem oplegde qua restaurantkeuze. Zelf vond ik dat nogal meevallen – als er één acceptabel vegetarisch gerecht op het menu staat vind ik het snel prima – maar meneer vond dat blijkbaar niet. Toegegeven, de kans dat er iets van je gading bij zit is stukken kleiner, maar ik ben, op het vegetarische na, een makkelijke eter die al snel tevreden is, zolang ergens smaak aan zit en het niet is aangebrand. Daarnaast gaf ik aan dat ik niet van plan was ooit een échte veganist te worden, slechts een vegetariër die zich zeer bewust is van wat ze eet en die, voor zover mogelijk, dierlijke producten het liefst vervangen ziet door een plantaardige variant. In mijn hoofd was het al heel duidelijk dat ik deze keuze maakte juist omdat ik mijn partner (en mezelf ook een beetje) niet nog meer beperkingen wilde opleggen dan ik al deed. Zo was ik bijvoorbeeld van plan om de menukaarten van mijn favoriete restaurants online uit te pluizen en deze te mailen met de vraag welke gerechten 100% plantaardig zijn. Mocht deze zoektocht op niets uitlopen, zo vertelde ik mezelf, dan zou ik zonder mopperen vegetarische keuzes maken bij het uit eten gaan. Heel waarschijnlijk zou ik daarbij erg genieten van de ‘verplichting’ om dingen als kaas te moeten eten.

Terug naar Broadway. Op het menu van dit restaurant staat geen enkel vegetarisch gerecht. Tragisch, maar waar. Het is tenslotte een steakhouse. Voor mijn vriend was het dus definitief dat ik daar nooit meer een stap binnen zou zetten, tenzij ik ooit weer… Nu wist ik dat ze daar ooit, in een niet zo heel grijs verleden, een vegetarisch gerecht hadden opgediend tijdens het vrijgezellenfeest van mijn tante. Dat niet op de kaart stond. Reden genoeg voor mij om ze eens te mailen. Wie weet was dat een eenmalige actie omdat we met 15 vrouw aan kwamen zetten en maakten ze verder uit principe alleen grote lappen vlees en vis klaar. Maar wellicht was er meer mogelijk dan de kaart deed blijken. Dat laatste bleek het geval! Ik kreeg een enthousiast mailtje van de bedrijfsleidster dat er inderdaad een vegetarische optie bestaat naast de kaart: Corn on the cob (grove stukken groenten aan een spies). Daarnaast mailde ze dat, als ik ruim van te voren aangaf wanneer ik wilde komen, de chef misschien wel iets mooiers dan dat kon klaarmaken (alsof corn on the cob niet mooi genoeg klinkt!). Ik gereserveerd en manlief verteld dat hij dan en dan op Utrecht Centraal moest zijn.

Je had zijn gezicht moeten zien toen ik hem richting het juiste trappetje leidde! Dat ik hem de afgelopen jaren al een paar keer had verteld dat mijn tantes vriendin een keer iets vegetarisch voor haar neus had gekregen in desbetreffend restaurant, dat was duidelijk niet blijven hangen. Met als gevolg twee grote ogen, gevolgd door een paar ‘He?’s en ‘Maar hoe kan dit?’s. (Omdat ik de beste ben, liefje, daarom.) Eenmaal binnen bleek dat ze ook echt naar mijn komst hadden uitgekeken. Niet alleen hoorde we regelmatig gefluister – ‘Ja, zij is het vegetarische meisje!’ – om ons heen, ook stonden er drie meisjes van de bediening, samen met de bedrijfsleidster, naar me te kijken toen ik de eerste hap nam. Dat is ook gelijk de reden waarom ik vergeten ben de chefs creatie op de gevoelige plaat te leggen. En het was zeker een foto waard. Het was niet veganistisch, maar dat heeft de pret zeker niet gedrukt. Het bord was als volgt opgemaakt: de twee helften van een gepofte aardappel, gevuld met een mengsel van aardappel, knoflook, kruiden en cheddar; de twee helften van een geroosterde paprika, gevuld met een frisse salsa van onder andere maïs en paprika; en een salade met cherrytomaatjes. Veel te veel dus, maar wel ontzettend lekker en met een minimale – het moet gezegd worden – hoeveelheid kaas. Wat ook gezegd moet worden is dat dit een uitzondering was. Die vier paar ogen verrieden het al een beetje, maar ze hadden zich, naast de standaard optie, nog niet eerder zo uitgesloofd voor een vegetariër. Corn on the cob is altijd mogelijk – tenzij de maïskolven op zijn – maar dit was nog niet eerder aan iemand geserveerd. Ik wil natuurlijk niet al te veel steun getuigen aan restaurants waar je zulke grote hompen vlees op je bord krijgt dat de helft weer weggegooid wordt, maar hoe gaaf is dat?!

Dat ik helemaal niet zo beperkend ben als ik lijk heb ik er natuurlijk wel even ingewreven.😉 Er is namelijk veel meer mogelijk dat je voor ogen houdt, je moet er alleen even achteraan gaan. Nog meer tips nodig om vegetarisch of veganistisch uit eten te gaan? Angela van Oh She Glows heeft er net 10 gepost.

** English **

When I went from ‘I no longer prepare meat and fish’ to ‘I no longer eat meat and fish’ my partner wasn’t amused for many reasons. One of the reasons was that we could no longer go to Broadway Restaurant in Utrecht, his (and formerly mine) favourite American Steakhouse. When I sort of announced that I was going to eat as vegan as possible, the whole discussion about me restricting his restaurant options started all over again. I thought he was overreacting a little – when there is one acceptable vegetarian dish on the menu, I’m good – but he obviously thought otherwise. I’ll admit, chances of finding something you really like decrease, but I am, except for the vegetarianism, an easy eater easily satisfied, as long as it has good taste and isn’t burnt. Besides that, I made it pretty clear that I was not considering becoming a real vegan, just a vegetarian who is vegan-conscious in that she prefers to replace animal products with plant-based ones whenever possible. To me – and in my head – it was already clear that I made this choice because I didn’t want to restrict my partner (and myself…) anymore than I already did. I was, for example, planning on checking the menus of my favourite restaurants and e-mailing them which of these recipes are a 100% plant-based. If this search would end in nothing, I told myself, I would gladly make vegetarian choices when out to dinner. It was very likely that I, in those cases, would very much enjoy being ‘obliged’ to eat things such as cheese.

Back to Broadway Restaurant. On the menu of this restaurant no vegetarian dish can be found. Tragic, but true. It is a steakhouse after all. To my partner it was clear that I would never set foot in that place again, unless I would start… I happened to know that one day, in a not so distant past, they served a vegetarian dish during my aunt’s bachelorette party. That wasn’t on the menu. Reason enough for me to e-mail the restaurant. It might have been just a onetime thing because we were a party of fifteen, they might just serve big chunks of meat and fish on principle. But maybe there was more to it than the menu allowed for. Apparently, the latter is the case! I received an enthusiastic reply from the manager that there is indeed an off-menu vegetarian option: Corn on the cob (big chunks of veggies on a skewer). She also emailed me that, if I’d make a reservation well in advance, the chef might prepare something special for me (as if corn on the cob isn’t good in itself!). So I made reservations for the week after and told my man that he was supposed to meet me then and then at Utrecht Central Station.

The look on his face when I led him to right staircase! All the times I had told him about my aunt’s friend and her vegetarian dish probably… It didn’t stick. As a result: two large unbelieving eyes, followed by a couple of ‘What?’s and ‘But how is this possible?’s. (Because I rock, darling, that’s how.’) Once we got inside it turned out that they actually had been looking forward to my arrival. It was not just the whispering – ‘Yes, that’s the vegetarian girl!’ – but also the three waitresses who, together with the manager, were staring at me when I took my first bite. Which is the reason I forgot to take a picture of the chef’s creation. And was it worth a picture! It wasn’t a vegan dish, but that did not spoil the fun. This is what I, literally, got on my plate: the two halves of a baked potato, filled with a mix of potato, garlic, herbs and cheddar; the two halves of a grilled paprika, filled with a fresh salsa with corn, paprika, etc.; and a salad with cherry tomatoes. Way too much, but incredibly good and with a minimum – I can’t help but saying it – amount of cheese. What also needs to be said is that this dish was an exception. The four pair of eyes already gave it away, but they had, beside the standard dish, never gone out of their way before to please a vegetarian. Corn on the cob is always possible – unless they ran out of corncobs – but this dish had never been served before. I am far from willing to endorse restaurants that serve huge chunks of meat only to throw half away after you finish, but how cool is that?!

Obviously, I quite explicitly rubbed it in that I wasn’t that restrictive.😉 There are so many possibilities, you just need to go for it. More tips on how to eat out when vegetarian or vegan? Angele from Oh She Glows just posted ten.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s