Vegan waffles

44986_542761801108_247091298_n

** English below **

Ik moest en zou een wafelijzer. American pancakes zijn leuk, maar blijkbaar gaan die toch een keer vervelen. Vegan wentelteefjes heb ik wel een keer geprobeerd, maar dat was zo’n epische mislukking dat ik niet meer durf. Wafels dus. Ik had geen wafelijzer (ik at ook eigenlijk nooit wafels), dus daar ging ik eerst naar op zoek. Na een maand of twee (te. veel. keus.) kon ik eindelijk de knoop doorhakken en kocht ik er één met een ronde vorm (zo één met vijf hartjes), een anti-aanbaklaag en een lampje dat aan zou geven wanneer de wafel klaar is. Ik had ondertussen wat vegan waffelrecepten verzameld dus het feest kon beginnen. In theorie. Het duurde even (ok, het koste me twee baksessies, maar ik heb ‘eindelijk’ door hoeveel beslag er per keer in het ijzer gegoten moet worden (1/3 cup). Ook weet ik op welke stand hij in ieder geval niet moet staan en nadat ik vanmiddag even gegoogled heb denk ik dat het grote wafel-plakt-aan-ijzer-vast debacle in de toekomst vermeden kan worden. Continue reading

Advertisements

Going organic in Culemborg

Winkelen bij Naturijn

** English below **

Mijn lief en ik spendeerden vorige week een dagje in Culemborg, een kwartiertje (ok, 17 minuten!) met de trein van Utrecht Centraal en ook zoiets met de auto vanuit Vianen. Ik heb goede herinneringen aan deze stad. Mijn ex komt ervandaan en heb ik er dus een jaar of twee parttime gewoond. Aangezien ik al weer ruim zeven jaar met T ben en in de tussentijd alleen een paar keer bij Van der Hurk, hét tuincentrum van Culemborg en omstreken, geweest ben, vond ik het tijd om er weer eens heen te gaan. Met een geheime agenda natuurlijk: Culemborg is de enige – naar mijn mening – leuke stad in deze omgeving waar de huizen nog enigszins betaalbaar zijn en ik wilde kijken of T net zo gecharmeerd zou zijn als ik vroeger was.

Continue reading

Baked potato with broccoli and broccoli sauce

 

Baked potato with broccoli and broccoli sauce

** English below **

De eerste keer dat ik gepofte aardappel at was toen ik studeerde in Dublin en inwoonde bij een stel waarvan een schone keuken niet de prioriteit was. Ik had al snel door dat, voor er gekookt kon worden, er eerst een staalborstel door de pannen heen moest en daar ik toch niet echt een keukenprinses was (toen nog niet) hield ik het al snel voor gezien. Met andere woorden, ik heb vier maanden lang geleefd op kant-en-klare diepvriesmaaltijden, vegetarische diepvriespizza’s van de Aldi op Parnell Street en gepofte aardappels met maïs, de enige dingen die ik wist klaar te maken met behulp van de oven en magnetron en een rol aluminiumfolie. Ik ben er niet trots op. Geluk bij een ongeluk wist ik dus niet beter dan dat je gepofte aardappel gewoon droog eet, met een beetje zout en peper. Boter, room, kaas, sour cream? Daar had ik de fantasie en de ruimte in de koelkast niet voor. Continue reading