Snippets of culinary highlights (i.e. I’ve been away too long)

** English below **

De afgelopen paar maanden zaten we in zo’n emotionele achtbaan dat ik – ik geef het maar gewoon toe – geeneens zin had om het over eten te hebben. Ik heb genoeg momenten gehad waarop ik dacht: ‘Hier moet ik eigenlijk iets over schrijven’, maar ik had er gewoonweg de energie niet voor. Onder het mom ‘gelukkig hebben we de foto’s nog’, volgen hier de culinaire hoogtepunten (en misschien een enkel dieptepuntje) van de afgelopen tijd.

Mamma Mia

Een groot deel van die emotionele achtbaan werd veroorzaakt door het ziekbed en het overlijden van T’s oma. Nadat we weken langs elkaar heen hadden geleefd en nauwelijks tijd met z’n tweeën hadden gehad, stelde ik de dag na haar overlijden voor om een hapje te gaan eten bij Mamma Mia. Normaliter zou ik daar van te voren over e-mailen, om er zeker van te zijn dat zie iets lekkers voor me hadden, maar ik wist van één pastagerecht dat het sowieso plantaardig was, dus als dat op de kaart stond, dan kwam het goed. Ik koos uiteindelijk voor iets anders, wat volgens de serveerster ook plantaardig gemaakt kon worden. Wat bleek nou? Toen de kok doorhad dat ik er zat, heeft hij gewoon zelf iets in elkaar geflanst! Stond ik even raar te kijken 🙂 En lekker dat het was! Volgens mij kan ik daar nooit meer komen zonder verrast te worden (dank je wel, Nol!). (En ja, de foto is een beetje scheef genomen, het zal de feestvreugde geweest zijn 😉 ).

DSC_0059DSC_0061Corfu

Een week na de crematie stond onze vakantie gepland. We waren beiden nog nooit in Griekenland geweest, maar ik had van Mirjam van Vega-Life in Amsterdam gehoord dat Grieken, als ze vasten, enkel plantaardige gerechten eten, dus ik had best wel wat vertrouwen dat het goed ging komen (over Vega-Life gesproken, T heeft twee paar vegan schoenen gekocht!). En of het goed kwam! Op de toeristische plekken hadden ze meestal meerdere vega pastagerechten en op de lokale plekken bestond vaak een groot deel van het menu uit veganistische hapjes. We zijn zelfs een keer teruggeweest bij taverne Karydia, omdat het eten daar gewoon briljant is. En belachelijk goedkoop natuurlijk. T en ik hebben onszelf nog nooit zo volgevreten voor 35 euro (in totaal ja, niet p.p.). Ook zijn we een keer bij een zeer sjiek restaurant in de hoofdstad (To Dimarchio aan het prachtige Stadhuisplein) op het terras gaan zitten (T had de dag daarvoor op de kaart gekeken en wilde er heel graag eten). Mijn voorgerecht was subliem (versgemaakte nog warme hummus), maar de pasta viel behoorlijk tegen. Zo droog en plakkerig, het kwam echt als een baksteen in mijn maag aan. Een andere aanrader is Olive Garden, wat aan hetzelfde plein ligt.

Gemista/Yemista at Karda Beach restaurant

Gemista/Yemista at Karda Beach restaurant

Bean soup at Karydia. T nearly cried, it was so good!

Bean soup at Karydia. T nearly cried, it was so good!

I combined grilled veggies with balsamic and the Karydia salad to have a main dish. It was way too much, but delicious.

I combined grilled veggies with balsamic and the Karydia salad to have a main dish. It was way too much, but delicious.

More Gemista/Yemista, this time at Olive Garden. Yes, I was hungry :)

More Gemista/Yemista, this time at Olive Garden. Yes, I was hungry 🙂

Delicious pasta at Malibu, the beach hang-out where we spent most of our days.

Delicious pasta at Malibu, the beach hang-out where we spent most of our days.

Oven-baked eggplant. I loved it, my stomach got a little tired of all that olive oil.

Oven-baked eggplant. I loved it, my stomach got a little tired of all that olive oil.

Best hummus ever!!!

Best hummus ever!!!

Too bad the pasta was more than disappointing.

Too bad the pasta was more than disappointing.

Spinach soup at Karydia

Spinach soup at Karydia

Fresh beetroot salad from their own organic garden. What a great way to spend our last night :)

Fresh beetroot salad from their own organic garden. What a great way to spend our last night 🙂

Vitamix

Het hoogtepunt van deze week is dat ik eindelijk de knoop heb door durven hakken en een Vitamix gekocht heb (ik krijg nog buikpijn als ik aan de prijs denk…). Ik heb er nog niet veel meer mee gedaan dan smoothies maken, maar je krijgt er drie kookboeken bij, dus ik ga vanzelf mijn horizon verbreiden. Ik ben zo blij als een kind, iedere keer dat ik de keuken in loop. Als iemand nog een tip heeft, een leuk recept, geef asjeblieft een gil!

I haz Vitamix!!!!!!

I haz Vitamix!!!!!!

10376864_558193056748_8012888756488743466_n10417684_558200232368_4713934450328473128_n10300693_558219478798_1392368791632666365_n** English**

The last few months, we have been in such an emotional rollercoaster that I- I might as well admit it – didn’t even feel like talking about food. I’ve had plenty of moments in which I thought: ‘I should write something about this’, but I simply did not have the energy for it. Since digital photos as for the staying, I will give you a glimpse of the culinary heights (and maybe one or two depths) of the last two months.

Mamma Mia

A large part of that emotional rollercoaster was caused by the sickbed and the death of T’s grandmother. After having lived without any real contact and hardly any quality time with just the two of us, I suggested that we go out for a bite at Mamma Mia the day after she died. Usually, I would have contacted them to make that they could whip up something delicious for me, but I knew that they had one vegan pasta dish, so if that was on the menu that night, I’d be ok. I eventually decided on something else, what could be turned vegan according to our waitress. You want to know what happened? When the chef realised that I was the one requesting vegan food, he just made something! How about that 🙂 And delicious it was! I’m guessing I can never show up there anymore without being surprised (thanks, Nol!). (And yes, that is a very lopsided picture, it must have been my excitement 😉 ).

Corfu

A week after the funeral, we were supposed to go on holiday. We had never been to Greece before, but Mirjam from Vega-Life in Amsterdam had told us that the Greeks, when they fast, eat only plant-based dishes, so I was quite confident that everything was going to be just fine (speaking of Vega-Life, T bought two pairs of vegan shoes!). And it turned out fine! Most touristy places had multiple veggie pasta dishes and the local taverns and restaurants often had a menu that had quite a few vegan dishes. We even went back to tavern Karydia, because the food there was simply brilliant. And ridiculously cheap of course. T and I have never devoured so much food for a mere 35 euro (in total, not per person). We also went to an extremely chic restaurant in the capital (To Dimarchio, on the beautiful Mayor’s Square). T had checked out their menu the day before and really wanted to have dinner there. My entree has sublime (freshly made still hot hummus), but my pasta was a bit of a downer. Dry and sticky, it felt like a had a brick in my stomach. Another good place to eat on the same square is Olive Garden.

Vitamix

The highlight of this week is that I finally decided on buying a Vitamix (my belly aches when I think of the price…). I haven’t done much with it except for making smoothies, but I got three Vitamix cookbooks with the machine, so my horizon will soon be broadened. I’m happy as a child every time I walk into the kitchen. If someone has a good tip to share, or a good recipe, please let me know!

Advertisements

Review Tante Loes in Rhenen

20140419_194843** English below **

Omdat Ts ooms niet bij zijn verjaardag konden zijn, namen ze ons mee naar restaurant Tante Loes in Rhenen. Daar had ik wel het één en ander over gehoord, maar of ze ook vegavriendelijk waren, dat wist ik niet. Goede hoop had ik wel, want toen één van de ooms belde om te reserveren en vroeg of ze ook iets voor vegetariërs konden doen, werd er gevraagd of het om een vegetariër of veganist ging. Dat beloofde natuurlijk veel goeds 🙂 En goed was het. We kregen alle vier een vier-gangen proeverij; ik een veganistische, de drie heren met vlees en vis. Het duurde wel wat lang, maar wat heb ik heerlijk gegeten. Zo goed kan ik het zelf echt niet 😉 Continue reading

Best Pasta Ever! (and Mamma Mia Vianen review)

One-pot-pasta** English below **

Tussen alle bedrijven door (het gaat goed met mijn eigen bedrijfje!) wil ik heel graag dit recept delen. Ik geloofde er eerste niet in – te goed om waar te zijn – maar toen ik het eenmaal geprobeerd had… We eten het nu elke week 🙂 Ik kwam het ‘originele’ recept tegen op Pinterest, maar dat bleek weer afgeleidt te zijn van een recept van Martha Stewart (de enige echte). Aangezien T en ik toch echt meer eten dan wat blijkbaar een gemiddelde portie is, heb ook ik het recept weer aangepast (zo bleek ik vanaf de eerste poging de olie te zijn vergeten, die dus helemaal niet nodig blijkt). Welke versie je ook gaat proberen, ga ervoor. Ik heb nog nooit, ook niet toen ik nog geen vegetariër was, zulke heerlijke pasta op.

Continue reading

Vegan food in Geldermalsen (Gelderland)

** English below **

Uit eten gaan is altijd weer een uitdaging. Ik heb in deze contreien geen vegetarische en/of veganistische vrienden, dus als ik uit eten ga, dan ga ik dat meestal in restaurants waar vaak veel vlees en vis op het menu staat. Nu gaan we gelukkig niet zo vaak uit eten – ik ben er geen fan van om eten met sociale gebeurtenissen te mixen – maar ik kom er niet altijd onder uit 😉 Laatst was het weer zover, we gingen met mijn familie uit eten in een tentje in Geldermalsen, eetcafé Echica. Ik hou er niet van om aangekondigd mijn plantaardige eetwensen uit de doeken te doen, dus ik stuur altijd van te voren een e-mail om te vragen of er iets voor me geregeld kan worden (en of ze voor hun vegetarische gerechten ook echt vegetarische kaas gebruiken, voor het geval dat). Het mailtje dat ik terug kreeg had de volgende strekking: we kijken wel even als u bent. Daar heeft deze stresskip weinig boodschap aan, maar en fin, het leek me ook zo wat om in totale paniek terug te mailen dat ik met dat antwoord echt helemaal niks kon.

Continue reading

Vega(n) island food

Nes beach** English below **

Te midden van een hele drukke periode – nakijkwerk van blok 1, het begin van een nieuw blok, nieuwe studenten, een nieuwe manier van lesgeven – gingen T en ik er een midweek tussenuit. Even uitwaaien op Ameland, afgesloten van de wereld. Dat we halverwege de week beiden ziek werden, heeft de pret niet heel erg gedrukt (al waren we het weekend erna allebei bekaf). We hebben nog steeds kunnen genieten van het landschap – strand, zee, duin, bos én polder, wat wil een mens nog meer? – en ook van het eten. Van te voren maakte ik me behoorlijk druk over dat laatste. Ik had een aantal menukaarten bekeken en was al snel tot de conclusie gekomen dat ‘vegetarisch’ in veel gevallen ‘heel veel kaas’ betekent. Nou is dan an sich niet erg, maar ik weet bijna zeker dat niet alle kaassoorten die ik ben tegengekomen ook daadwerkelijk vegetarisch zijn.
Continue reading

Going organic in Culemborg

Winkelen bij Naturijn

** English below **

Mijn lief en ik spendeerden vorige week een dagje in Culemborg, een kwartiertje (ok, 17 minuten!) met de trein van Utrecht Centraal en ook zoiets met de auto vanuit Vianen. Ik heb goede herinneringen aan deze stad. Mijn ex komt ervandaan en heb ik er dus een jaar of twee parttime gewoond. Aangezien ik al weer ruim zeven jaar met T ben en in de tussentijd alleen een paar keer bij Van der Hurk, hét tuincentrum van Culemborg en omstreken, geweest ben, vond ik het tijd om er weer eens heen te gaan. Met een geheime agenda natuurlijk: Culemborg is de enige – naar mijn mening – leuke stad in deze omgeving waar de huizen nog enigszins betaalbaar zijn en ik wilde kijken of T net zo gecharmeerd zou zijn als ik vroeger was.

Continue reading

Vegetarienne en France…

Pannenkoeken!

** English below **

Gaan kamperen in Frankrijk tijdens de Veggiechallenge 2013 blijkt geen goed idee. Ze (de gemiddelde Fransman/vrouw, ik weet dat er vegetariërs en veganisten in la France wonen) snappen het al niet helemaal wanneer iemand geen vlees eet, laat staan als diegene ook nog eens kaas, eieren, et cetera laat staan. Ik had wel een briefje meegenomen waarop netjes in het Frans stond dat ik geen vlees, vis en schaaldieren at en dat ik de rest van de dierlijke producten het liefst tot een minimum beperk, maar daar aangekomen heb ik het nooit durven gebruiken. Als ze zeiden dat het gerecht oui, vegetarienne was, dan was ik al meer dan tevreden. De gemiddelde Fransman/vrouw vindt eten heel erg belangrijk, dus ik hoopte gewoon elke keer weer dat, wat ik ook voor mijn neus kreeg, het van goede ingrediënten gemaakt was. Op de dagen dat we niet verregende of wegwaaide – en dat waren er niet veel – konden we natuurlijk zelf koken. Continue reading