A vegetarian walks into a steakhouse…

** English below **

Toen ik van ‘ik kook niet langer met vlees en vis’ naar ‘ik eet vanaf nu geen vlees en vis meer’ ging vond mijn partner dat om meerdere reden niet zo leuk. Eén van die redenen was dat we niet langer samen naar restaurant Broadway in Utrecht konden, zijn (en voorheen ook mijn) favoriete American Steakhouse. Toen ik liet doorschemeren dat ik zo veganistisch mogelijk wilde gaan eten laaide er weer een discussie op over de beperking die ik hem oplegde qua restaurantkeuze. Zelf vond ik dat nogal meevallen – als er één acceptabel vegetarisch gerecht op het menu staat vind ik het snel prima – maar meneer vond dat blijkbaar niet. Toegegeven, de kans dat er iets van je gading bij zit is stukken kleiner, maar ik ben, op het vegetarische na, een makkelijke eter die al snel tevreden is, zolang ergens smaak aan zit en het niet is aangebrand. Daarnaast gaf ik aan dat ik niet van plan was ooit een échte veganist te worden, slechts een vegetariër die zich zeer bewust is van wat ze eet en die, voor zover mogelijk, dierlijke producten het liefst vervangen ziet door een plantaardige variant. In mijn hoofd was het al heel duidelijk dat ik deze keuze maakte juist omdat ik mijn partner (en mezelf ook een beetje) niet nog meer beperkingen wilde opleggen dan ik al deed. Zo was ik bijvoorbeeld van plan om de menukaarten van mijn favoriete restaurants online uit te pluizen en deze te mailen met de vraag welke gerechten 100% plantaardig zijn. Mocht deze zoektocht op niets uitlopen, zo vertelde ik mezelf, dan zou ik zonder mopperen vegetarische keuzes maken bij het uit eten gaan. Heel waarschijnlijk zou ik daarbij erg genieten van de ‘verplichting’ om dingen als kaas te moeten eten. Continue reading

Advertisements