BBQ Veggie Burgers

150951_537348314778_2036646486_n

** English below **

Het ziet er naar uit dat het barbecueweer er eindelijk aankomt. De meeste vleeseters lijken automatisch te denken dat vegetariërs en veganisten zo ver mogelijk bij de barbecue uit de buurt willen blijven, maar vlees is bij lange na niet de enige voedselgroep die op deze wijze klaargemaakt kan worden. En hetzelfde geldt voor vleesvervangers. Niet dat ik een gegrilde veggieburger zou laten liggen – integendeel! – maar er is zoveel mogelijk. Helemaal als je het zelf meeneemt (ik bied altijd aan zelf eten mee te nemen). In mijn omgeving zijn ze nu bang dat we nooit meer samen kunnen barbecueën, maar ik kijk nu al uit naar de volgende gerechten:

Continue reading

Advertisements

Veggiechallenge 2013!

logoVeggieChallenge

** English below **

In mei 2012 deed ik mee met de Veggiechallenge. Ik at toen officieel nog vlees, maar ik was al gestopt met het klaarmaken ervan. Als ik kookte werd er dus vegetarisch gegeten. Als een ander kookte dan at ik gewoon wat de pot schafte (tot ik helemaal omging). Ik had in die tijd nog niet veel met het veganisme. Ik was net bevriend geraakt met een veganist en ik had er nog eentje ergens tussen mijn Facebookvrienden, maar daar hield het op. Toen ik me opgaf voor de Veggiechallenge besloot ik, als ik het me goed herinner, vier van de zeven dagen geen dieren te eten, waarvan ik één dag zou proberen me aan een veganistisch dieet te houden. Door de Veggiechallenge kwam ik erachter dat mijn directe omgeving – de mensen waar ik het meest mee om tafel zit – er best wel snel aan gewend raakte dat ik geen vlees at. Dit gaf me het vertrouwen om een paar maanden later de knop helemaal om te zetten.

Tijdens de Veggiechallenge vond ik het ontzettend moeilijk om de ene veganistische dag vol te houden, want ik had het gevoel dat ik helemaal niks meer eten kon. Nu, een jaar later, heb ik ontzettend veel geleerd op het gebied van veganisme, volg ik trouw een aantal blogs en kook en bak ik zeer zelden nog met kaas, eieren of zuivel met een dierlijke oorsprong. Wat ik toen had met vlees – als iemand anders het klaarmaakte at ik het gewoon op – heb ik nu met die producten. Ik ben allang blij als iemand zonder morren iets vegetarisch voor mijn neus zet 🙂 Het fijne aan de Veggiechallenge vind ik dat het slechts een maand duurt. Vooral voor degene die bang zijn het niet vol te kunnen houden, of die twijfelen omdat ze hun omgeving niet tot last willen zijn (zoals ik 🙂 ), is dat echt een uitkomst. Ten eerste mag je zelf bepalen hoe de Veggiechallenge er voor jou uitziet. Eet je elke dag vlees en wil je dat verminderen, dan kun je ervoor kiezen om één (of twee, als je het dat aandurft) dagen geen vlees meer te eten. Eén maand lang. Ben je vegetariër en een beetje huiverig om je boterham met kaas op te moeten geven, of dat eitje op zondagmorgen, dan kun je zelf kiezen hoeveel dagen per week je het veganisme wilt uitproberen. Omdat het maar om één of enkele dagen gaat kun je het makkelijk om sociale gebeurtenissen heen plannen, zodat niet heel je familie je aanstaart tijdens de jaarlijkse reünie.

Durf je het aan? Geef je dan hier op! Ik ga voor drie dagen veganistisch eten…

Flyer-VeggieChallenge1

Continue reading

Chili con comfort

Note to self... Use bigger pot...

** English below **

In mijn zoektocht naar gezonde veganistische recepten kwam ik uit bij StraightUPFood. Ondanks dat ik bewondering heb voor Cathy’s manier van koken, en er heel veel interessante gerechten op haar website staan, kwam ik er snel achter dat ik mezelf niet helemaal kan vinden in de drie basisprincipes die zij hanteert: geen zout, geen suiker en geen olie. Ik heb het geprobeerd, maar ik ben nog lang niet zover dat ik zout uit mijn leven kan verbannen. Wat betreft suiker… Ik gebruik steeds meer alternatieven, die beter zouden moeten zijn: ruwe rietsuiker, agavesiroop, oersuiker/sucanat of honing (de laatste is overigens niet echt vegan). Het koken zonder olie vind ik wel een uitkomst en het is ook zo’n beetje het enige dat is overgebleven van het originele recept van deze Chili con comfort.

Continue reading

Low-fat, low-sugar vegan “trapple” pie

Trapple pie

** English below **

Al kauwende op een restje appeltaart besloot ik om het recept maar meteen online te gooien. Ik ga er nog wel het één en ander aan veranderen, maar alleen omdat ik een onverbeterde perfectionist ben, niet omdat de toch behoorlijk lastige jury genadeloos oordeelde. Mijn zwager, die van die risotto, kwam met de naam.

Continue reading

The ‘Hit me one more time’ pasta

Penne with Carrot-Tomato Sauce

** English below **

Ik word van alle kanten vriendelijk verzocht bepaalde recepten online te zetten. Dat is het risico van het vak: je kunt niet bijna al je baksels op Facebook zetten en dan stilhouden hoe ze gemaakt zijn. Dat ik deze foto’s deel met mijn Facebookbuddies (delen/jaloers maken, haal maar door wat niet van toepassing is) wil echter niet zeggen dat ik al helemaal tevreden ben met het resultaat. Zo is er de Appel pecan ontbijtcake. Hartstikke lekker, maar ik heb een aantal ideeën over hoe ik het nog beter kan maken. Wordt vervolgd dus. Continue reading

Comfort food to the max!

Spicy red lentil soup

** English below **

Je kent het wel. Je bent al maanden aan het kwakkelen – die verdomde verkoudheid! – en het lijkt erop dat je een griepje aan het krijgen bent. Je voelt je dus goed beroerd. Op dat moment nodigt een goede vriendin, die zelf ook niet helemaal topfit is zich uit voor het eten (oké, dat kennen jullie misschien niet, maar die eerste paar regels moeten in deze tijd van het jaar toch herkenbaar zijn). Het was ook nog eens zo’n koude grijze dag, zo’n dag die om comfort food schreeuwde. Nou heb ik eten altijd behandeld als iets wat troost kan bieden, maar meestal niet op een al te goede manier (chocola, chips, taart, noem maar op). Natuurlijk kun je jezelf troosten door een heel kartonnetje Ben&Jerry’s leeg te eten, en vaak is het nog effectief ook, maar ik begin er achter te komen dat dit voor mij niet de oplossing is. Continue reading

Vegan alert! Vegan alert!

** English below **

Vorige week kwam ik op het briljante idee om Forks over Knives en Vegucated te kijken. In beide documentaires worden mensen gevolgd die om wat voor reden dan ook voor een bepaalde tijd een geheel plantaardig dieet volgen. Geen kaas dus, geen eieren, helemaal niks. En ze hadden er allemaal baat bij. De grootste nachtmerrie van mijn partner dus. Dat vegetarische was één ding, maar het idee dat ik om zou slaan naar het veganisme… Zelf was ik er van overtuigd dat het zover niet zou komen. Ik denk nog steeds niet dat ik ooit een 100% veganistisch dieet ga volgen (zeg nooit nooit…), maar ik ben na het zien van deze twee documentaires wel hard bezig om in ieder geval zo veganistisch mogelijk te eten (te eten ja, al ben ik me er wel bewust van geworden hoeveel paar leren schoenen, tassen en dergelijke ik eigenlijk heb, iets waar ik in de toekomst ook beter op wil gaan letten). Niet alleen omdat ik een dierenfreak ben en zo min mogelijk wil bijdragen aan dierenleed (dag dag favoriete merk gympen), maar omdat ik vooral na het zien van Forks over Knives ook wel geloof dat het veel gezonder is om zo min mogelijk dierlijke producten binnen te krijgen. Ik hou elke avond mijn hart vast, maar vooralsnog heb ik mijn vleesliefhebbende en kaasfanatische partner nog niks voor kunnen zetten wat hij niet lekker vond. 1-0 voor mij. En voor zijn eigen gezondheid.

Het spreekt voor zich dat ik nu nog vaker op Oh She Glows te vinden ben, op zoek naar gerechten waarmee ik kan laten zien dat het echt niet erg is (en moeilijk is) om alleen maar plantaardig voedsel te eten. Wat ik gisteren (onder andere) heb gemaakt vanaf deze site is niet helemaal gezond te noemen, maar het is wel heel erg veganistisch en stukken beter, gezondheidstechnisch, dan menig ander dessert. Zo veel beter, dat je het ook als ontbijt kunt zien. Of als ontbijt en dessert. Of als ontbijt, dessert en semiverantwoord tussendoortje. Bij deze rustieke havermout cake hoort eigenlijk ook een sausje, maar die heb ik nog niet geprobeerd. Wellicht dat ik morgen een poging waag, de cake is namelijk tot drie dagen houdbaar in de koelkast. Komt dat even mooi uit 🙂

I love rustic cc banana oat cake!

Continue reading